Reklam

Reklam

Yavru Köpekler ve adaptasyon

Ayşe Şen Baydar

Ayşe Şen Baydar

Ailenize yeni katılmış yavru köpeklerin, size uyum sağlama aşamasında aklınıza gelen sorulara, cevap niteliğinde yazıyorum. Normal şartlarda yavruların en az 8 hafta tercihen 10 hafta kadar anne sütü almaları gerekir. Bu süre zarfında anne yavrusuna sosyalleşmeyi, özgüveni, avlanmayı, uyum sağlamayı, kişisel bakımı, çevreyi öğretir. Ama  bu süreç gerek ticari, gerek tercihe bağlı olarak pek böyle tamamlanmıyor. Çok sık karşılaştığımız durum maalesef şu; ‘Bir petshopa gidiyorsunuz ve orada yavrular var. hafta hafta yan yana konulmuşlar. 6 haftalık, 8 haftalık , 10 haftalık.. Ve tabii ki siz en küçüğünü en çok seviyorsunuz. Daha masum, daha muhtaç. Hiç kıyamıyorsunuz ve bir an tereddüt etmeden en küçüğüne adıyorsunuz kendinizi.’  Nereden başlasam bilemiyorum! Keşke ilk tercihimiz petshop olmasa! Sonra diyelim ki son zamanlarda popülerliği artmış bir ırk istiyorsunuz, ticari bakış açısını ancak sizin tercihleriniz değiştirebilir! Tabii ki yavrular çok tatlı, tabii ki 6 haftalık 8 haftalık yavrudan çok daha masum ve sizi daha çok cezbediyor. Ama bilmiyorsunuz ki 8 haftalık yavru annesinden yeni ayrılmadı, o da belki 6 haftalıkken oradaydı. Ah bu her durumda büyük kar elde etme hırslarımız olmasa! Keşke 6 haftalık daha çok kazandırıyor olmasa!

Yavrular anneden erken ayrınca tam anlamıyla oluşmamış bağışıklık sistemiyle ailenize dahil olurlar. Sizin ailenize dahil olana kadar bulunduğu çevrenin şartları (kaldığı ortamın hijyen durumu, insan ve hayvanlarla teması, beslenmesi, strese maruz olması gibi)  yavruda gerek fizyolojik gerek psikolojik bir sürü soruna sebebiyet verir. Annesi ile kalan yavrular ise kendini özgüvende hisseder, bağışıklık sistemi oluşur, gerekli besin annesi tarafından verilir ve akabinde nasıl besleneceği annesi tarafından öğretilir. Anne 10. haftadan sonra yavruların gelişimine göre yavrulardan ayrı kalma süresini arttırır ve onları yalnız kalmaya, tek başına hayatta kalmaya hazırlar. Aslında bir yavrunun bu dönemde evlat edinilmesi adaptasyon için daha kolay ve yavru için daha sağlıklı olacaktır.

Erken yaşta ailenize katılmış yavrular, henüz birey olamadıkları için; korku ve tedirginlik yüklü olurlar. Bu yazımda erken yaşta karşılaşabileceğiniz hastalıklardan bahsetmeyeceğim. Sadece psikolojik sonuçlardan bahsediyorum. İşte bu sefer ‘Eve geldi ve hiç durmadan ağladı’, ‘Sabaha kadar hiç uyumadı’, ‘Hep kucak istiyor,eyvah böyle alışırsa’ .. vb. gibi bir sürü sorularla Veteriner hekiminize ya da Googla’a yöneliyorsunuz. Tabii ki ağlayacak, tabii ki korkacak. Yine ne olacağını bilmediği farklı bir ortama daha giriyor, farklı kokuların, değişik eşyaların olduğu, bütün ilginin ona yöneltildiği bambaşka insanlarla dolu, birden yeni beklentilerin olduğu bir evde buluyor kendini. ‘Çişini pede mi yaptı?’, ‘Yemek yemedi hiç!’, ‘Ama oyun oynamıyor!’…

Bakın şöyle yapalım; empati kuralım. Yani onun yerine kendimizi koyalım ve diyelim ki biz olsak nasıl hissederdik? Ne isterdik? Ne yapardık?

Ona kendini güvende hissedene kadar kucağınızı açın, keşke hep o kucağa alışsa ama maalesef çok uzun kalmayacak kucakta. Kendini iyi hissettiği anda başlayacak koşmaya, zıplamaya, keşfetmeye.. Bırakın bir kaç gün yorgunluğunu atsın, sonra arkadaşlarınızla tanıştırın. Ona annesini hatırlatacak sıcak yerler hazırlayın ve annesinin tamamlayamadığı özgüveni siz tamamlayın. Bir battaniyenin altına sıcak su torbası koyun, yumuşak bir yer ve sizin kokunuzun olduğu bir kıyafet feda edin. Bırakın orada huzurla uyusun. Bir anda herşeyi beklemeyin, oyun, eğitim, mutlu olması, evi hemen öğrenmesi… O daha bebek! Gerçek anlamda bir bebek. Bebek adımlarıyla, sevgiyle ve empatiyle yürüyün bu yolda. Bu süreçte herhangi bir sorunuz, sorununuz olursa biz Veteriner Hekimler bunun için varız. Her anınız hep güzel anılara dönüşsün, yeni travmalara değil.

Sevgilerimle.

Zi̇yaretçi̇ Yorumları

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

Bir Yorum Yaz